4 kadencja, 66 posiedzenie, 1 dzień (07.01.2004)
Interpelacja nr 972
do ministra zdrowia
w sprawie realizacji ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej
Zostałem poinformowany przez Zarząd Stowarzyszenia Szpitali Powiatowych Województwa Małopolskiego o dużych problemach napotykanych podczas przeprowadzania postępowania restrukturyzacyjnego w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, spowodowanych działaniami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, urzędów skarbowych i Banku Gospodarstwa Krajowego.
Chociaż wyłącznie organ prowadzący postępowanie restrukturyzacyjne, czyli wojewoda, jest uprawniony do wskazania należności, które podlegają umorzeniu, oddziały ZUS i urzędy skarbowe nie uwzględniają ostatecznych decyzji Wojewody Małopolskiego o warunkach restrukturyzacji i domagają się od restrukturyzowanych zakładów zapłaty kwot, które w zatwierdzonych programach restrukturyzacyjnych zostały wykazane jako podlegające umorzeniom. Powołują się na interpretację wyrażenia ustawowego ˝znane na dzień 31 grudnia 2004˝ dokonaną przez Ministerstwo Polityki Społecznej pismem z 15 lipca 2005 r. znak: DUS/400/68/MK/05 - chodzi o art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Dodatkowym skutkiem takich działań oddziałów ZUS i urzędów skarbowych jest traktowanie szpitali, które wykazały należności publicznoprawne do umorzenia, jako dłużników - w związku z czym nie mogą one uzyskać zaświadczeń o niezaleganiu z zapłatą należności publicznoprawnych. Powoduje to niemożność uzyskania kredytu, niemożność uczestniczenia w programach pomocowych i może zagrozić płynności finansowej szpitali.
Drugim problemem jest blokowanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego pieniędzy, które zakłady opieki zdrowotnej uzyskały w ramach pożyczki. W opinii Banku Gospodarstwa Krajowego kwota pożyczki nie powinna obejmować składek na ubezpieczenie emerytalne w części finansowanej przez pracodawcę, wobec czego kwota uzyskana tytułem pożyczki nie może być wydatkowana zgodnie z dyspozycją pożyczkobiorcy na opłacenie składki emerytalnej w części finansowanej przez płatnika - wynikającej z tytułu wypłaty zaległego wynagrodzenia ˝203˝. Zdaniem Stowarzyszenia kwota przyznanej pożyczki restrukturyzacyjnej wynika z zatwierdzonych przez wojewodę programów restrukturyzacyjnych i wydatkowana jest zgodnie z ustawą, a Bank Gospodarstwa Krajowego nie przestrzega postanowień zawartej z zakładami opieki zdrowotnej umowy pożyczki i nie realizuje poleceń przelewu zgodnie z obowiązującym Prawem bankowym. Ewentualne wątpliwości co do zakresu pożyczki powinny być przedmiotem dyskusji nie pomiędzy zakładami opieki zdrowotnej a BGK, lecz pomiędzy organem restrukturyzacyjnym a zakładami. Naruszenie przez BGK warunków zawartej umowy pożyczki może skutkować wystąpieniem zakładów na drogę sądową celem wyegzekwowania swoich praw.
Chociaż o tych problemach Zarząd Stowarzyszenia Szpitali Powiatowych Województwa Małopolskiego poinformował Pana Ministra, a także Prezesa Rady Ministrów i Wojewodę Małopolskiego pismami z dnia 25 stycznia 2005 r., sprawa jest tak ważna, że przedkładam ją także w trybie interpelacji poselskiej. Powyższe problemy bowiem zagrażają prawidłowemu przeprowadzeniu restrukturyzacji, która - w swoim zamierzeniu - miała przecież wydobyć szpitale z zapaści finansowej.
Panie Ministrze, ponawiam apel Stowarzyszenia Szpitali Powiatowych Województwa Małopolskiego i proszę o zajęcie stanowiska oraz interwencję w sprawie realizacji ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. 2005 nr 78 poz. 684).
Z poważaniem
Poseł Paweł Graś
Warszawa, dnia 3 lutego 2006 r.